عجب کلیشه ای شدم که میشینم ساعت دو شب به آهنگای ایندی گوش میدم و در مورد "عشق" شعر مینویسم. از خودم حالم بهم میخوره. میخوام مثل تو باشم. فاک، معلومه میخوام مثل تو باشم. عاشقتم، عاشق همه چیزهایی که هستی و نیستی. میخوام بهت بگم که بدونی چقدر بهتر از اون چیزی هستی که فکر میکنی. ولی نمیتونم انقدر خودخواه باشم.ولی ای کاش بودم. +Me @me: what a goddamn loser +چطور و چرا این وب جای خنگ زدن من سر تو شد؟ ای

it's not even midnight and i'm writiing gay smut whilst listening to kpop

+i'm doing fanfiction of my own story??? i just??? send help

I want your words to sink beneath my skin, into my bones, and lay a home so that I can still feel them when I am dead and my flesh dissolved

With every listen, I am wrapped in the mellifluous cadence of your rasp; soothing me, calming me, hoping you know that no sound besides yours makes me feel warmer than the blankets I hide under

My eyes ache with longing to witness you, yet cruelly I am left with abysmal imagination that will never do you justice

Your rants are a gift I am proud to accept and maybe if you loved yourself a fraction of how much I love you, you would see that

.......

Idiot

to my Sunshine, because you deserve all poetry in the world and more

خانواده چیه؟ یه زمانی بفل گرم ماما بود وقتی ناراحت بودم (همیشه ناراحت بودم)، بوی حشو که صبح جمعه بهش بیدار میشدم، مسخره بازی های بابا وقتی از سر کار برمیگشت، من و آنا نصف شب.برای تولد دوستم رفتیم شام و اگه چیزی درونم هنوز سالم بود اون شب شکست. چون داشتم زل میزدم و فکر میکردم که این خانوادست، وقتی همه با همدیگه هستند و مامان باباشون دارند داستان از بچگی هاشون تعریف میکنن، و همه با هم حرف میزنن. نمی

عاقا

من رو زیادی جدی میگیری بابا

I'm a sarcastic and dramatic little shit

اگه بحثمون چیزی کاملا جدی نباشه نصف حرف هام شوخی بید

so do us all a favor and stop taking me so seriously because all it does is make us fight

مرسی

this has been a psa

I sit on my knees and I grasp at the flesh of my palms. My nails sink into the soft mold of skin and meat, no pain. I am swelling, filling up with warm, pounding blood, plump as the ripest plum, ready to burst and paint the intricate fur of the rug undeeath with the juice in my veins. At the same time, my pudgy body is sinking, melting into a puddle of human goo, indistinguishable. My nails are